26 oktober 2018

Wij besluiten nog een dagje extra in Baleeira te blijven, Steven zegt net het anker niet helemaal te vertrouwen en niet veel later blijkt dat hij gelijk heeft. Het ankeralarm gaat af en in no-time liggen we een stuk verder. Snel de motor aan, anker op en weer opnieuw ankeren.

Ben-nl heeft onderweg hier naar toe weer zijn net gerepareerde grootzeil gescheurd en gaat verder naar Lagos om een zeilmaker te zoeken. Daar blijkt ook nog eens de koelkast stuk te zijn.

We vertrekken met een rustige zee, met de genua en het grootzeil op is het heerlijk een tochtje.

Vlakbij Lagos zien we een bekende boot, Rajac, al meerdere malen gespot op marinetraffic. Maar onder Franse vlag en wij kennen deze als Nederlands schip.

Prompt worden we in accentloos Nederlands opgeroepen door deze Rajac, het blijkt inderdaad hetzelfde schip te zijn, nu sinds 2 jaar in bezit van een nederlands/frans stel.

 Rajac voor anker bij Portimão

We willen binnenlopen bij Alvor, om hier te komen moet je door een soort waddengebied. Heel slecht beboeid en aan te raden om met opkomend tij binnen te lopen. Wij zijn er te laat en het wordt al eb, ook zitten we al snel aan de grond en besluiten snel weer uit te varen en door naar Portimão.

We varen langs spectaculaire rotsen, en helaas zien we ook de vele flats met vakantieappartementen.

Hier is een ruime ankerbaai die te allen tijde is aan te lopen. Ruimte genoeg hier om een plekje te vinden.

De volgende dag gaan we maar eens de kant op om de benen te strekken en kijken wat er hier allemaal te beleven valt.

Portimão zelf ligt best een stuk verder de rivier op, het toerisme is allemaal aan de kust te vinden. In het centrum zijn slechts enkele mooie gebouwen en een klein uitgaansgebied.

Oud Portimão

In de buurt van de ankerplek aan de oostkant  is een klein vissersdorpje Ferragudo waar ook alles te vinden is.

Tijdens onze wandel- en vaartochtjes worden we regelmatig nat door de vele regenbuien.

En als we al niet van de regen nat worden, dan wel door de golven van de snel-varende toeristenbootjes.

Geen mooi weer, wel mooie luchten. Foto gemaakt door onze deense buren.

Ben-nl is gearriveerd om hier de koelkast te laten repareren. We trakteren ze op een ijskoud biertje en dat gaat er wel in.

De volgende dag komt ook nog Zilt aan, zij gaan hier overwinteren om in het voorjaar verder te varen naar de Middellandse Zee.

Ook hebben Frans en Wies, onze buren uit Andijk hier een schip, we weten dat ze altijd in de herfstvakantie hier zijn en zoeken contact. We praten lekker bij en horen de laatste nieuwtjes van de haven.

Mangata, met Janine en Robert-Jan, heeft onderweg veel problemen met de romp ondervonden. Na een reparatie in La Coruña voelt het nog niet goed, maar nu, na inspectie van een expert durven ze verder. Ze gaan via Marokko en we zullen ze ongetwijfeld weer ontmoeten op de Canarische Eilanden. 

Aan beide kanten van de ankerbaai kun je over de rotsen een pad van 6 kilometer volgen. We gaan aan de oostkant met de bijboot aan wal en volgen de route. Dat is af en toe best pittig, smal, steil en glibberig. Maar met prachtige uitzichten.

Inmiddels hebben we het een beetje gehad met de swell in de baai en willen we toch naar Alvor. Nu met opkomend water, een beetje te vroeg, maar we zijn binnen!

Een verademing, ankerplek prima, het plaatsje is wel erg toeristisch maar dat geeft ook een beetje reuring.

Begin van de avond gaan de kleine vissersbootjes naar de zee, daarna is er rust. Alleen het geluid van de krekels is nog te horen.

Van sommige plaatsen die we bezoeken hebben we een bepaalde voorstelling, die soms mee en soms tegenvalt. Maar dit is duidelijk een superplek die je eigenlijk niet mag missen.

Ankerplek Alvor

Vanaf hier lopen we de wandelroute west van de rivier. Zo dichtbij, maar toch heel anders. De oostkant was meer rotsen en weinig begroeiing, hier zandbodem en veel dennenbossen. Ook kun je aan deze kant een stuk over het strand achter de rotsen langslopen met spectaculaire uitzichten.

We bekijken nu dagelijks de weersvoorspelling om te zien wanneer we het beste kunnen oversteken naar Madeira of de Canarisch Eilanden.

Nu nog niet echt gunstige vooruitzichten, maar we hebben geen haast.

Groepsapp.

In Cascais is de Sailing Dutchies groepsapp in het leven gebracht. Na enige bedenkingen van onze kant zijn we toegevoegd. Zo’n 20 boten doen mee, het merendeel daarvan vaart het rondje Carieb.   

Vragen en tips komen over en weer. Na een vraag over verzekeringen ga je toch maar eens controleren of er bij ons ook beperkingen zijn. Ook havens, ankerplekken, watersportwinkels komen voorbij.

Omdat de meesten al verder zijn dan ons maken we daar dankbaar gebruik van.

16 oktober 2018

Er is veel te zien in en rond Cascais, het plaatsje zelf is supertoeristisch maar erg leuk. Met alle grote boten en dure auto’s een soort Monaco van Portugal. Elke week zijn er wel een of meerdere evenementen. Rally met oude auto’s, muziek, demonstratie van marine en luchtmacht, marathon en nog veel meer.

Als we op zondagmiddag  aankomen ligt de ankerbaai helemaal vol, maar we vinden nog een mooi plekje. ’s Avonds gaan veel lokalen weer terug naar de haven en wordt het weer rustiger.

We ontmoeten hier weer zeilers die we eerder gezien hebben, Niels en Linette van de Stormalong, Mach 3 en later ook Zilt en ook weer nieuwe vertrekkers Ben-nl met Han en Marielle en Mangata met Janine en Robert-Jan, die hebben we al vaak gezien en nu eindelijk ontmoet. Ieder heeft zijn eigen plan hoe verder te gaan.

Wij blijven nog een jaar rondvaren in dit gebied, we willen een “rondje” doen, Azoren, Madeira, Canarische Eilanden en Marokko. Het is hier veel te groot en mooi om snel verder te gaan.

Ook komen we weer terug in Cascais, want van de omgeving bekijken is nog niet veel gekomen.

We willen o.a. onze voorstag verbeteren en moeten daarvoor wachten op onderdelen uit Nederland. Ook voor de SSB-zender moeten nog wat spullen komen, daarvoor gaan we in het plaatsje op zoek. Na 2 dagen zoeken toch nog gevonden!

En met ook een beetje socializen ben je zo weer een week verder.

Vrijdagmiddag voor anker gaat de wind behoorlijk aanzetten, we liggen goed en blijven prima op onze plek. Een boot gaat krabben, maar dat is na een snelle actie weer opgelost.

Zaterdag is de open dag van het leger van Portugal en komt de politie bij ons langs, we moeten uit respect voor de Portugese vlag onze vlag lager hangen dan de gastenvlag?!? We hebben het maar gedaan om problemen te voorkomen, ’s avonds weer in top gehesen. 

Voor de werkzaamheden willen we de haven in, ondanks vele lege plaatsen is dat nogal moeilijk hier. Op zondag lukt dat toch en gaan we snel naar binnen. We hebben de laatste vrije plek in onze maat en met hurricane Leslie op komst gaat ook niemand meer weg.

Zondagmorgen zien we donkere wolken aan de lucht, het blijkt een grote bosbrand in de buurt van Sintra te zijn.  Het hoogtepunt van Sintra is gelegen op een berg Castello de Peña, dit is een erg kleurrijk kasteel en erg toeristisch, rondom zijn nog meer kastelen en kun je ook mooi wandelen door de tuinen.

Blusvliegtuigen zijn de hele dag bezig om het vuur te blussen, personeel van de haven is ook ongerust. De wind staat richting Cascais en veel mensen wonen in de buurt.

We liggen veilig binnen en gaan met de trein naar Lissabon, als je het station uitstapt is het een mensenmassa en weet je even niet waar te beginnen. We kopen eerst een plattegrond en met een kop koffie bepalen we wat we willen zien. We beperken ons tot een klein en iets minder druk deel, de wijk van de Fado. Na een heerlijke lunch bezoeken we het Fado museum, zangers proberen hier uit te leggen wat de muziek inhoudt maar kunnen dat eigenlijk niet onder woorden brengen, het is niet zozeer een mooie stem maar een gevoel wat iemand een goede Fado-vertolker maakt.

We struinen nog wat door de smalle straatjes en zoeken dan bekaf de trein weer op, de tip van de hipsterwijk Factory XL laten we voor gezien.

De onderdelen voor onze voorstag zijn binnen en met hulp van Han lukt het ons om het te monteren, daarna gelijk ook alles nalopen in de mast. De bevestiging van de voorstag zat ons al een tijd niet lekker, maar nu hebben we er volledig vertrouwen in. Met bout, moer en ook nog een splitpen kan ons weinig meer gebeuren.

Zaterdag, de hele dag is iedereen in de haven in de weer met de boot goed vast te leggen en alles wat los zit te bergen, zo ook de mensen van de reddingsboot die naast ons in de haven ligt.

We hebben even een praatje met Luiz, een van de bemanningsleden en wanneer hij vraagt waar we vandaan komen zegt hij, oh, ik heb ook nog 3 maanden in Nederland gewoond tussen scholen in. Ik had uitzendwerk in de buurt van Hoorn, in Opmeer.

Ja, de wereld is heel klein, eerder hadden we zo’n ervaring met Niels, zijn ouders wonen in Oostwoud, nog geen kilometer van ons huis vandaan. Heel bizar.

‘s Avonds komt Leslie over, ze zijn ook ongerust welke route de hurricane gaat. De volledige bemanning is paraat en ook alle ziekenhuizen zijn volledig bezet om mensen op te vangen.

’s Avonds blijkt Porto de volle laag te krijgen met heel veel schade.

Omdat er brand was bij Sintra willen we zondagmiddag naar Queluz, hier staat het kasteel van de eerste koningin van Portugal, we begrijpen een soort Sintra in het klein.

Met de trein weer richting Lissabon, uitstappen in Alcantara en even lopen naar het andere station is het plan. Alleen dat station is helemaal in de verbouwing, geen toegang te vinden.

Nu we hier toch zijn bezoeken we Factory XL, in oude fabrieksgebouwen zijn allemaal restaurantjes en winkeltjes. Op het dak een leuk terras met uitzicht over de Taag.

Voor de volgende keer dat we in de buurt zijn hebben we dus nog een aantal adresjes die we willen bezoeken.

Iedereen is zich aan het oriënteren om te vertrekken, we zijn hier lang genoeg geweest.

Wij willen richting de Algarve, ook Ben-nl en Mach3 gaan weg.

Bij het uitvaren heeft Mach3 pech, de V-snaar is kapot en moet eerst gerepareerd. Wij gaan’s middags samen met Ben-nl op weg naar Baleeira in de Algarve.

Onderweg nog hoge golven van Leslie, maar met gereefd grootzeil, gereefde bezaan en genua op en een lekker windje schiet het lekker op.

In de nacht zien we een prachtige sterrenhemel.  

Helaas moet de laatste paar uur de motor bijstaan en komen we rond 12 uur aan op onze ankerplek.

Eerst even eten en wat slapen. Morgen zien we weer verder.

Filmpje 910