Print

Mindelo (Kaap Verden), 15 februari 2020

 

Ken je die mop van dat stel wat naar Brazilië ging zeilen? Nee? Nou die gingen niet.
Ja, we kunnen het beter zelf zeggen.
Want liever hadden we natuurlijk over nog 2 weken een verhaal geschreven over uitklaren, laatste inkopen, mooie dagafstanden, brood bakken, vissen, mooie sterrenhemels, dolfijnen, vliegende vissen, noem het maar op.
Dat hebben we ook gedaan en gezien, maar na 4 dagen zagen we ook dat het water krachten die we liever niet hadden gezien.

 

 

 

Op dag 4, ten noordoosten van het eiland Sal, krijgen we na een gijp een breker over de boot.
Beiden waren we op dat moment in het stuurhuis want het is nog best koud. Dan hoor ik wel erg dichtbij geluid van water, ik kijk op en zie 1 witte muur schuin achter op ons afkomen.
Versteend en maar afwachten hoeveel water er binnen komt. Via de deur valt het mee, maar eenmaal binnen zien we dat er veel water via de zwanenhals bij de hoofdmast lekt. Hier zit ook veel van de elektrische bedrading van antennes en verlichting. Dat is uiteraard geen goede combinatie met zout water. Ook de badkamer heeft de volle laag gekregen, raampje open in de kuip (beetje dom). De waterdichte deur van de motorkamer springt open!! Functies van de plotter die niet meer doorgegeven worden. Een van de schoten van de genua is behoorlijk beschadigd.
Wat te doen.
Beiden zijn we het er al snel over eens dat alles bij elkaar dit een beetje teveel is.
Wat zijn onze opties? Mindelo, het zeilmekka van de Kaap Verden heeft eigenlijk als enige eiland een soort van watersportwinkel.
Dat betekent westwaarts varen, zo’n 450 mijl.
Bij elke gijp wisselen we de genuaschoot om, we vertrouwen deze niet meer. De laatste dag zeilen we met de rem er op want we willen niet midden in de nacht aankomen.
Vrijdag 14 februari, 7,5 dag onderweg en op zoek naar het eiland, in de mist verscholen is deze pas op het laatste moment in zicht.
We proberen er maar niet te denken hoever we al niet konden zijn!

Maar goed, mooi op tijd en de haven in. Aan de steiger is wel zo praktisch om snel alles te regelen.
In 1,5 dag lukt het ons alles weer op orde te krijgen, nieuwe lijnen en nu we toch aan de kant liggen controle van de val van de genua. Hier ook slijtage en gelijk ook maar repareren.

Terwijl Steven de laatste klusjes doet en de wasmachine draait ga ik op zoek naar de plaatselijke versmarkt. Er zijn er hier wel 3, 1 voor vis en 2 voor groente en fruit. Allemaal even lawaaiig en kleurrijk. Ik kan hier enorm van genieten.

 

 

 

Hoewel niet gepland hebben we zeker geen spijt van onze beslissing. Alles is weer tip top in orde en we hebben weer leuke mensen ontmoet.
Morgen weer uitvaren, Brazilië is nu echt de volgende stop.

 

 Als je goed kijkt zie je dat deze dame een tas van de Action bij zich heeft. De tweede die ik vandaag langs zag komen.

 

wandelaar logo versie 1 roodwandelaar logo versie 1 roodwandelaar logo versie 1 rood