Oosterwolde, 15 december 2019

We liggen nog even voor anker bij Pasito Blanco. Meestal is dat relaxt, maar regelmatig komt ook de wind en swell de baai in zodat we maar op de boot blijven. Met de dinghy naar de kant levert sowieso een nat pak op. De lichaamsbeweging halen we later wel weer in.
Zo langzamerhand is iedereen in de weer om de boot vertrek-klaar te maken en te bevoorraden voor de eerste etappe naar de Kaap Verden en daarna verder naar de Carieb.
We zwaaien duitse Tom (Que Mas) en zweedse Ola (Sola) uit. De nederlandse Ad en Anja (Ocean Breeze) en engelse Shaun en Micha nog 2 opstappers (Three Ships) vertrekken later.
Wel heel sneu is het voor Han en Mariëlle, ze hebben alles voorbereid en krijgen dan te horen dat moeder een heupoperatie moet hebben. Mariëlle gaat terug naar nederland om de helpende hand te bieden. Hopelijk kunnen ze later in het seizoen de oversteek nog maken.

Ook wij gaan nog terug naar nederland om daar de laatste zaken te regelen.
Hiervoor willen we de boot weer achterlaten in Las Palmas. Maar vanwege de ARC (Atlantic Rally for Cruisers) kunnen we hier nog niet terecht.
We besluiten de route via de westkant van Gran Canaria en Tenerife te nemen.
Daarbij ankeren we een aantal dagen bij het drukke Anfi en daarna op echt verlaten plekken die we vinden op een nieuwe cruising guide.

 Anfi del Mar

Playa Perchel

Terwijl we oversteken naar Tenerife zien we ineens de Pien varen. Die hadden we meer dan een jaar geleden even snel in Portimão gezien. In Santa Cruz de Tenerife liggen we aan dezelfde steiger, Toon en Marije hebben inmiddels een mooie dochter van 9 maanden. Helaas is hun plan om via Patagonië te varen niet haalbaar, maar het zeilersbestaan is constant inspringen op veranderende situaties.

 Tenerife in zicht

 Een mooringljin in de schroef, Theo helpt ons.

 Santa Cruz de Tenerife

Het is prima weer om zuidwaarts te varen en elke dag vertrekken er een grootaantal schepen richting Carieb, samen met alle boten van de ARC is op marinetraffic een roze lint te zien.
Dat betekent voor ons dat er weer ruimte in de haven van Las Palmas is. Na een prima tocht lopen we op 27 november de haven binnen. Tegelijk met ons komen nog 8 schepen binnen wat bij het havenpersoneel voor behoorlijk wat stress zorgt. Na veel toestanden krijgen we uiteindelijk wel een mooi plekje aangewezen. Het weerzien met oude buren is hartelijk.
Dit jaar ook weer nieuwe gezichten, Wayne en Barbie varen met hun blinkende Hope naar hun thuisland Australië.
De langverwachte accu’s zijn aan boord getakeld, omdat het een ander model kunnen we ze niet eenvoudig verwisselen. Er komt wat werk aan te pas, die klus stellen we uit tot we terug zijn uit nederland. Verder verzamelen we nog heel wat reserve-onderdelen voor de rest van onze reis.
Tijd om eens een grondige opruim- en inruimsessie te houden. Wat hebben we, en voor waar ligt het.

 Bijna dezelfde plek aan de steiger.

We maken Marij en Toon even wegwijs in Las Palmas

Waar vorig jaar bijna iedereen aan boord bleef, gaat nu bijna iedereen voor de kerst naar familie.
Alleen de bemanning van de Hope en Pien blijven.
Het is weer tijd om afscheid te nemen. Cynthia (Liberty C) vaart met gasten uit naar Kaap Verden en vervolgens naar Suriname, Gerrit ( Houdoe) , Mieke en Theo (Spirit), Gerdie en Quido (Impact) gaan naar nederland en Barbara en Michael (Izar) gaan voor een aantal maanden naar Duitsland.
De meesten zullen nog niet terug zijn als wij uit de haven vertrekken, maar wie weet komen we ze nog ergens tegen.
De boot is klaar om achtergelaten te worden, wij zijn ook even naar nederland.