Sitio Forte, 6 juni 2020

Na een nacht motorzeilen komen we heel vroeg aan op Ilha Grande, het grote eiland.
Samen met de regio Angra dos Reis is dit het walhalla voor boten, naast het grote eiland zijn er talloze kleine eilandjes en honderden ankerplekken. Lokalen zeggen zonder uitzondering dat dit een mooi gebied is waar je het met gemak een aantal maanden kan uithouden. En dat zullen we waarschijnlijk ook doen, als is dat niet helemaal uit vrije wil (maar ook beslist geen straf).
Heel vroeg komen we aan bij Praia do Pousa op Ilha Grande. Het is een heel donkere nacht en we kunnen net 1 ankerlichtje onderscheiden. In het donker zijn afstanden heel moeilijk in te schatten en voor de zekerheid ankeren we ver in de baai.
Eerst even bijkomen en ontbijten.

Ilha Grande (Brazilië), 27 april 2020

 

En weer hebben we een schuilplek gevonden. In nog rustig weer laten we ons anker zakken voor de exclusieve IATA club. Aan de andere kant van de baai liggen de toeristenschepen werkeloos te wachten op betere tijden.
De eerste avond giert de wind met 30 knopen om ons heen. Zelfs de lokale vissers, en niet de kleinste, zoeken voor deze avond de beschutting van baai op. Het water rondom Cabo Frio - de koude kaap - staat bekend om de wilde zeeën en hoge golven.

Gelukkig is het de volgende dag rustiger en peddelen we naar de kant. We hebben dringend diesel nodig, maar bij de jachthaven kunnen ze dat niet leveren. Wel worden we dringend verzocht met onze dinghy weg te gaan en via het strand aan te landen.

 

Búzios (Brazilië), 14 april 2020

Heen-en-weren tussen Itaparica en Salvador.
Weer wat kapot? De dinghy loopt leeg, te snel om naar de kant en weer terug te kunnen dus eerst de plakspullen voor de dag. Maar gelukkig hebben we een opblaasbare kano en kunnen we toch het slaperige dorpje bezoeken.
Het is warm hier, op het plein is een schaduwrijk terrasje waar we even uitpuffen en genieten van een biertje en warme lunch. Nog wat boodschappen en we roeien weer terug.

 

 

Itaparica (Brazilië), 13 maart 2020

 

Pfff, nou eindelijk even tijd om dit stukje te kunnen schrijven.
In het donker komen we aan in Salvador en worden daar door medezeilers geholpen met aanleggen. Dat is weer met de achterkant naar de steiger en voor met mooringlijnen.
We proosten op de aankomst, dan nog even eten en duiken het bed in.

 

IMG 7355

 

Mindelo (Kaap Verden), 15 februari 2020

 

Ken je die mop van dat stel wat naar Brazilië ging zeilen? Nee? Nou die gingen niet.
Ja, we kunnen het beter zelf zeggen.
Want liever hadden we natuurlijk over nog 2 weken een verhaal geschreven over uitklaren, laatste inkopen, mooie dagafstanden, brood bakken, vissen, mooie sterrenhemels, dolfijnen, vliegende vissen, noem het maar op.
Dat hebben we ook gedaan en gezien, maar na 4 dagen zagen we ook dat het water krachten die we liever niet hadden gezien.

Las Palmas, 26 januari 2020

 

 

IMG 2076
Hometown Elburg, best wel koud hier.

 

Behalve de naaste familie weet in eerste instantie niemand dat we in Nederland zijn. Dat geeft ons de tijd om in alle rust belangrijke zaken af te handelen.
De eerste en belangrijke afspraak is de opticien. Omdat we de komende tijd niet weer in nederland komen stond dat al in de planning, maar is nu nog belangrijker omdat Steven’s bril is op de ankerplek bij Pasito Blanco in het water verdwenen. Ondanks verschillende zoekacties hebben we die niet teruggevonden.

Oosterwolde, 15 december 2019

 

We liggen nog even voor anker bij Pasito Blanco. Meestal is dat relaxt, maar regelmatig komt ook de wind en swell de baai in zodat we maar op de boot blijven. Met de dinghy naar de kant levert sowieso een nat pak op. De lichaamsbeweging halen we later wel weer in.
Zo langzamerhand is iedereen in de weer om de boot vertrek-klaar te maken en te bevoorraden voor de eerste etappe naar de Kaap Verden en daarna verder naar de Carieb.
We zwaaien duitse Tom (Que Mas) en zweedse Ola (Sola) uit. De nederlandse Ad en Anja (Ocean Breeze) en engelse Shaun en Micha nog 2 opstappers (Three Ships) vertrekken later.
Wel heel sneu is het voor Han en Mariëlle, ze hebben alles voorbereid en krijgen dan te horen dat moeder een heupoperatie moet hebben. Mariëlle gaat terug naar nederland om de helpende hand te bieden. Hopelijk kunnen ze later in het seizoen de oversteek nog maken.

Pasito Blanco, 3 november 2019


We zijn erg benieuwd hoe het onderwaterschip er uit ziet. Maandagmorgen om 8 uur liggen we voor de bak en al snel zijn we er uit gehesen. Het afspuiten doen we zelf. Geen speciale plek waar het afvalwater wordt afgevoerd, maar gewoon op de plaats waar je komt te staan. Toch hebben ze hier een blauwe vlag wapperen! De aangroei valt mee, maar de barnacles hebben wel veel schade aangericht. Deze beestjes hechten zich aan de romp en moeten er echt afgestoken worden. Helaas komen dan ook alle verflagen mee. Maar gelukkig hebben we een stalen schip, bij polyester tasten ze ook de gelcoat aan met heel vervelende gevolgen. De volgende dag is alles lekker opgedroogd en gaan we aan de slag met de schuurmachine.  Om de beurt een stuk en na 2 dagen zijn we rond. Ondertussen zijn ook de schroef en boegschroef onderhanden genomen. Die kunnen straks ook in de primer en vervolgens antifouling, we willen proberen of dat de aangroei tegengaat.

20 oktober 2019


We zijn maar 3 dagen in Tazacorte, en de dagen zijn goed gevuld.’s Morgens zijn we alweer op tijd wakker om in te checken. We krijgen weer een mooi plekje toegewezen.Gelijk maar de was van de laatste weken wegwerken. Terwijl de wasmachine draait en ik aan de telefoon zit komt Steven er tot zijn schrik achter dat de verkeerde watertank gevuld wordt. We hebben 2 watertanks, maar omdat we nu een watermaker hebben gebruiken we alleen de kleine van 600 liter. De grote tank is momenteel opslag voor spullen die we voorlopig niet hoeven te gebruiken.Dat moet er dus allemaal uit en gedroogd worden! Dat is een klus voor morgen.