Sitio Forte (Brazilië), 6 juni 2020

Na een nacht motorzeilen komen we heel vroeg aan op Ilha Grande, het grote eiland.
Samen met de regio Angra dos Reis is dit het walhalla voor boten, naast het grote eiland zijn er talloze kleine eilandjes en honderden ankerplekken. Lokalen zeggen zonder uitzondering dat dit een mooi gebied is waar je het met gemak een aantal maanden kan uithouden. En dat zullen we waarschijnlijk ook doen, als is dat niet helemaal uit vrije wil (maar ook beslist geen straf).
Heel vroeg komen we aan bij Praia do Pousa op Ilha Grande. Het is een heel donkere nacht en we kunnen net 1 ankerlichtje onderscheiden. In het donker zijn afstanden heel moeilijk in te schatten en voor de zekerheid ankeren we ver in de baai.
Eerst even bijkomen en ontbijten.


Bij daglicht zien we dat er toch nog een paar boten liggen. Wat dichter bij het strand vinden we een mooi plekje. ’s Middags wandelen we over het strandje en zien twee trails die we de komende dagen willen lopen. Helaas is het drijvende terras gesloten, maar even zwemmen in het heerlijke water hier kan natuurlijk altijd.
De eerste trail is een half uurtje lopen door de bossen en gaat naar de andere kant van het eiland, een surfstrand met ongelooflijk wit zand. Als je er op loopt maakt het een geluid je op sneeuw loopt. Naast 1 dame op het strand en 1 surfer zijn we de enigen hier.

 

IMG 7492

 

IMG 7493

Trail naar en strand Praia de Lopes Mendes 

Inmiddels zijn twee andere boten uit Rio gearriveerd, Passargade met de Braziliaanse Bia en Jaime en de Amerikaanse Tiger Lilly met Thom en Lilly.
Wij gaan de volgende trail lopen, het is een beetje klauteren over rotsen maar allemaal afstanden waar je echt niet moe van wordt. Onderweg bij een kleine waterloop horen we apen en later zien we ze ook in de bomen zwaaien. Het bos is vol geluiden, heel indrukwekkend. Onderweg horen we een sissend geluid en verschrikt proberen we te zien wat het is. Een slang? Gisteren lag er een op het strand waar Steven bijna op stapte, het bleek een dode te zijn, maar toch. Als ik zeg slang heeft Steven het even niet meer, maar het is een waterslang die vanaf de berg de aanvoer naar de huizen beneden verzorgt.
Dit pad loopt naar een baai naast de onze. Ook mooi en hier ook maar een paar, voornamelijk motorboten voor anker.

Bia en Jaime zijn hier al vaak geweest en willen ons in korte tijd de mooie plekjes van dit gebied laten zien. Wij gaan eerst nog naar een stil plekje ertussenin en daarna naar Praia de Sitio Forte.
Volgens Jaime is de strandtent hier open en serveren ze heerlijke vislasagne. De eerste keer dat we ergens op een terras kunnen zitten voelt goed, en het eten is ook nog heerlijk. Dat we maar met 4 personen aan 1 tafel mogen zitten hebben we er graag voor over.
We blijven nog een paar dagen om een beetje wandelen, de waterval is niet de moeite volgens de eigenaar van de bar. Het heeft te weinig geregend de laatste tijd.

We moeten nog steeds inchecken in de staat Rio en gaan daarom naar Angra dos Reis, een van de port of entries in deze staat. Het is even een puzzel waar we de boot het beste kunnen achterlaten, want de kantoren zijn midden in de plaats en dichtbij ankeren is niet mogelijk.
We besluiten bij de supermarkt te gaan liggen, niet de fijnste plek, maar daar kunnen we wel goed de dinghy achterlaten. Dit is het vasteland, dus mondkapjes op.
Het wordt een warme dag en heel vroeg gaan we op pad naar de Policia Federal en Capitania dos Portos. Het eerste adres is even zoeken, maar eenmaal binnen is het snel geregeld. We zijn verbaasd dat de ambtenaar ons hier zonder mondkapje ontvangt en ons aan zijn bureau laat plaatsnemen!
Het volgende loket duurt iets langer, veel formulieren moeten weer ingevuld worden. Kopieën gemaakt, geschuif met papieren maar we zijn binnen. Naar het formulier van de vorige staat (zonder checkout stempel) wordt gelukkig niet gevraagd, pff.

 

Angra dos Reis

Teruglopend zien we dat veel winkels, met beperkingen, weer open zijn. En bij alle banken staan rijen mensen te wachten. Wat is hier aan de hand? Bij navraag blijkt dat in Angra de regels zijn versoepeld en de arme bevolking deze dag een uitkering krijgt, omdat ze geen bankrekening hebben gaan ze dat vandaag allemaal innen. En uitgeven blijkt als we op de terugweg nog even de supermarkt binnengaan. Met karren vol staan ze bij de kassa.
Wij halen daarna snel het anker op en voegen ons weer bij de anderen op Ilha de Gipoia waar we op een BBQ bij Bia en Jaime worden uitgenodigd. Bia vindt stroopwafels die ze in Amsterdam een keer heeft geproefd heel lekker en als verrassing nemen we stroopwafels mee, echte nederlandse en gewoon hier in de supermarkt gekocht.

 

BBQ

Na nog een paar supermooie ankerplekken die we zelf nooit hadden uitgekozen even relaxen bij Tarituba. Dit is weer vasteland en iets minder vrijheid wat beweging betreft. Naar de supermarkt kan en verder beperkt het tot de stranden. Op de meeste stranden kun je op de een of andere manier wel drinkwater vinden. Hier komt het op verschillende plekken met grote hoeveelheden naar beneden. Een heel goede plek voor velen om de watertank aan te vullen en de was te doen. En een lekkere stortdouche nemen is heerlijk.
Een nadeel is dat de aangroei aan het onderwaterschip hier verschrikkelijk hard gaat en zelf groeien we ook dicht. Bia vindt het jammer dat alle restaurants dicht zijn en verwent ons met lokale specialiteiten. Vooral de toetjes met gecondenseerde melk zijn een hit.
Wij verwennen ze onder andere met nasi goreng met kipsaté. Hoewel ze die smaken hier niet kennen gaat het er wel in. Daarna nog zelfgebakken speculaasjes bij de koffie.

 

IMG 7614

 

 Ilha Itanhanga

 

 Ilha do Cedro

 

 

Tarituba

In Tarituba is een supermarktje, maar die wordt maar tweewekelijks bevoorraad en we willen graag de voorraden weer op peil brengen. Wij gaan hiervoor weer naar Angra. De boot naast de supermarkt en zo met volle karren het eten aan boord brengen.
In de winkel ontmoeten we twee Nederlanders die binnenkort weer terugzeilen. Zij hebben een tijd bij Paraty aan de andere kant van de baai gelegen. Dat is ook vasteland en helemaal afgesloten voor niet bewoners. Voorlopig blijven we maar in het oosten rondhangen tot betere tijden.
We willen eerst eens in Abraão kijken, de grootste plaats op Ilha Grande, en ook het toeristische centrum. Daar kunnen we in ieder geval weer de benen strekken. Eerst een trail naar de andere baai en de volgende dag langs het water naar het dorpje. In het pinksterweekend zijn de stranden druk, maar in het plaatsje is het leeg en stil. Volgens lokalen is het hier anders altijd muziek en 24 uur per dag feest.
We worden hier een beetje droevig van en besluiten om naar een bekende plek te gaan waar geen winkels zijn, maar wel superschoon water en we lekker op een terrasje kunnen zitten.

 

Met de Brazilianen Nina en Ewaldo van SV Nina op het terras.

We gaan ook zo langzamerhand wat klussen oppakken die we anders in Argentinië wilden doen. Want wanneer dat zal zijn is nog erg onduidelijk.
Winkels gaan in sommige steden weer open en de week er na wordt alles weer teruggedraaid. Een echt beleid is er niet en wij verwachten in ieder geval de eerste maanden weinig verbetering.
Hier op Ilha Grande zijn gelukkig weinig besmettingen maar het blijft altijd oppassen en bij onbekenden genoeg afstand houden.

 

wandelaar logo versie 1 roodwandelaar logo versie 1 roodwandelaar logo versie 1 rood

Comments  

0 # Yvon 2020-06-17 16:15
Wat een heerlijk verhaal weer. Fijn dat jullie genieten ondanks hier en daar een beperking. Maar kon erger, toch? Wat vertraging mbt de reisplanning maakt ook niet uit. Tijd zat! Geniet, doen wij hier ook. Het is eigenlijk al maanden mooi weer. Sneu voor de horeca. Maar die mag inmiddels weer mondjesmaat open. Eerlijk gezegd hebben wij weinig last, gelukkig. Voordeel van buiten wonen en een boot hebben. Zussen in amsterdam hebben het zwaarder hiermee. Groetjes en we spreken elkaar via tablet! Coronavrije hug! Yvon
Reply
0 # carl 2020-06-22 17:48
Prachtig! Ik zou een Colin Archer (van de Wiele ketsch) 12m van 1985 willen kopen, maar zou toch wat meer info willen hebben over de zeileigenschappen. Mijn uiteindelijk doel zijn de verre einders (die jullie nu verkennen). Kunnen jullie mij wat advies geven ? Met vriendelijke groet, Carl
Reply
0 # Gerry 2020-06-23 23:42
Hallo Carl,
Wij kennen het type Van de Wiele niet. De Bronsveen Colin Archer zeilt fantastisch, ja je hebt wel wat wind nodig natuurlijk.
Mail ons anders even op .
Reply
+1 # Beert Bos 2020-07-08 11:12
Hoi Steven en Gerrie wat een mooie reis maken jullie jammer van de corona maar stug doorgaan. ik lees met plezier jullie verhalen. groeten Beert
Reply
0 # Gerry 2020-07-09 20:09
We houden vol hoor. Voor jou zit lekker touren met de Harly door Amerika er dit jaar ook niet in.
Reply