Itaparica (Brazilië), 13 maart 2020

 

Pfff, nou eindelijk even tijd om dit stukje te kunnen schrijven.
In het donker komen we aan in Salvador en worden daar door medezeilers geholpen met aanleggen. Dat is weer met de achterkant naar de steiger en voor met mooringlijnen.
We proosten op de aankomst, dan nog even eten en duiken het bed in.

 

IMG 7355

 


Zondags begint de ellende. In de haven staat zo’n hoge swell dat op welke manier je de boot ook vastmaakt het lijkt op bungyjumpen.
Bij ons is de eerste (oude) lijn als snel gebroken. Een van de bolders op de steiger beweegt behoorlijk en we zijn bang dat we die er uit trekken. Voor de veiligheid liggen we aan 5 bolders en proberen zo de krachten de verdelen. Zo zijn we de hele dag bezig en durven niet ver weg van de boot.
Maandag komt havenmeester Dominique. Hij zal, bij hoog water, een mannetje sturen die verstand heeft van aanleggen en dan komt het goed.
Maar eerst moeten we samen naar de Policia Federal en Receita Federal (douane) voor de inklaringsprocedure.
Zodra we ons op de haven laten zien moeten we gelijk aan de bak met de boot verplaatsen. We moeten verder weg van de steiger zodat we alleen met de bijboot aan wal kunnen. Zo moet het goed gaan, zegt hij. Althans dat denken we, want hij spreekt alleen portugees.
Als laatste moet Steven nog naar de Capitania dos Portos om de laatste stempels te halen.
Wanneer hij net terug is weer een grote golf binnen en bij de tweede ruk liggen we nog aan 4 bolders. De vijfde ligt in het water. Met hulp wordt alles op de steiger gesjord. Tot nog toe hebben wij geen schade aan de boot.
O ja, de wasmachine doet het niet meer. Het water pompt niet meer weg.

 

IMG 2264

 

IMG 2280



Medezeilers liggen hier al 3 weken omdat zij hun mast hebben verloren vanaf Zuid-Afrika. Zij hebben nog niet eerder zulke omstandigheden gezien. Ook bij hun breekt een landvast, en ook bij een kleine boot aan de overkant.
In deze tijd van het jaar blijkt er een andere golfstroom op de oceaan te zijn die voor veel regen zorgt. Maar zo veel getijdenverschil is niet normaal!
We appen met vrienden die nu in Rio de Janeiro liggen en daar is het ook niet goed. Normaal hoort het daar 40 graden te zijn, nu is het maar 26.

We bespreken of we de haven zullen verlaten, maar dan wordt het weer rustig en hebben zelfs een goede nacht.
Daar komt nog bij dat we nog een telefoonkaart moeten regelen. Als buitenlander kun je geen abonnement krijgen, maar dit is een land waar veel geregeld kan worden. Je moet alleen even geduld hebben. Met de beroemde lift gaan we naar de Upper Town, daar vinden we een adresje wat voor 15 reaal (€ 3) extra de simkaart installeert. De beste man is er meer dan een uur mee bezig.
Nog een terrasje en een lunch en we gaan weer terug.

 

IMG 2269

Uitzicht vanaf Upper Town 

In de haven is het water al weer onrustig en ’s avonds wordt het echt te gek. We liggen 2 meter van de steiger en raken die nog, ook de stroompaal krijgt het te verduren van ons anker. Een tweede, hele dikke landvast kunnen we ook vervangen.
Morgen zeker weg!! Aan de overkant van de baai is een mooie ankerplek.

Voor anker bij is de ellende nog niet helemaal over. We vinden dat we niet helemaal goed liggen en willen her-ankeren. Bij het ophalen van de ketting komt die klem te zitten in de rol. Gelukkig is die weer losgekomen, alhoewel dit wel een peddel van de bijboot kost.
We liggen nu goed en kunnen eindelijk naar de kant.

 

Maar hoe was de oversteek?
Houden we een dagboek bij? Al snel komen we tot de conclusie dat dat wel erg saai wordt. Dus het wordt een samenvatting van de reis.

Tot de doldrums.
Zondagmiddag vertrekken we vanaf Mindelo met het tij mee tussen de eilanden Santa Antão en São Vicente. Met de acceleratiezone mee 25 tot 30 knopen in de rug.
Onder de eilanden is er windstilte, het is zaak hier niet in te komen.
Voor de wind varen is geen favoriete koers voor onze langkieler. Als we een keer gaan wiebelen houdt het niet meer op. Daarom houden we een bakstag koers aan en gijpen af en toe om toch de juiste richting in te gaan.
Wat doe je dan de hele dag? Door het wachtsysteem van 3 uur op en 3 uur af is de helft van de dag al min of meer besteed.
Via de SSB halen we dagelijks de weerinformatie binnen, maar omdat we maar een beperkt gebied kunnen downloaden hebben we ook dagelijks contact met Andre de Looze, onze weerman in Nederland.
Hij geeft ons de lange termijn verwachting en daarnaast ook allerlei nieuwtjes. Blijven we toch een beetje bij. We kijken er altijd naar uit wat voor kwinkslagen hij nu weer verzint.
Elke morgen eerst een rond over dek voor controle en verwijderen van vliegende vissen en pijlinktvissen. Brood bakken, eten maken, boel een beet schoonhouden. De hengel uit en hopen op beet.
Verder lezen, kijken naar de golven, sterren en dolfijnen. Naast grote scholen kleine zien we ook hele grote die ineens vlak naast de boot opduiken. Steven is daar net bezig en schrikt zich wezenloos.
Dag 4 beet! Helaas gaat de vis er vandoor samen met de aasvis. Een paar dagen later lukt het wel. Een mahi mahi, veel werk om schoon te maken maar niet lekker.

 

20200222 130935


’s Nachts gerommel in de kuip, er spartelt een vliegende vis rond. Met veel moeite krijg ik het glibberende ding overboord. Dagen later vinden we nog schubben.

De doldrums. Dag 8 tm 11
Rond de evenaar komt de noordoost passaat in aanraking met de zuidoost passaat. Dit gebied wordt de Inter Tropische Convergentie Zone (ITCZ) genoemd. Hier is weinig wind en zware buien.
Per dag en zelfs per uur schuift dit gebied op. Hoe merk je dat er je er in zit, of voorbij bent?
Omdat we vanwege stromingen rond de 26e breedtegraad de evenaar over willen steken zijn we niet heel flexibel om het smalste deel van de doldrums te pakken.
Langzamerhand wordt de temperatuur hoger (30°) en vochtiger, het water heeft ongeveer dezelfde temperatuur. Dan zien we de eerste donkere wolken verschijnen. Eerst kunnen we nog steeds zeilen of motorzeilen, maar daarna is het echt afgelopen. Door de schommeling van het schip is het klapperen van de zeilen een oorverdovend lawaai, en ook niet goed voor mast en zeilen.
De gigantische hoeveelheden water zijn bij deze temperatuur een verwelkoming. Lekker afspoelen en gelijk de boot ontdoen van al het zout van de afgelopen weken.
Je ziet ze al van ver aankomen, maar de meesten trekken aan ons voorbij zonder veel wind en neerslag.

 

IMG 2198

Regen,regen en nog meer regen.

Dag 10 bereiken we al motor-zeilend de evenaar en bij die gelegenheid Neptunus niet vergeten worden. Een klein flesje champagne en voor elk van ons een glas op een voorspoedig vervolg van de reis.

 

IMG 2209

 

IMG 2220

 


Hoor jij dat ook? Nog steeds weinig wind, zeil op en zeil neer begint de motor te haperen. Hij krijgt niet voldoende diesel. De voorfilter is schoon, geen slijm of snot, geen water. Dan kunnen alleen de dieselfilters op de motor de oorzaak zijn. Ze zitten er pas op, maar we zien vervuiling in de fijnfilter.
In een hete motorruimte geen pretje! Daarna loopt de motor weer als een zonnetje.
We hebben weer beet, maar helaas zwemt er weer een vis met een mooi aandenken van ons in de oceaan.
Dag 11. Wat is dat voor geluid? Wat nu weer! De motorruimte loopt vol water. Zoetwater wel te verstaan, want de aansluiting op de waterpomp heeft het begeven. Dus ook geen water uit de kraan. Wat zijn we blij met onze watermaker die testwater in de gootsteen pompt, potten en pannen worden gevuld zodat we even vooruit kunnen.
We hebben bijna alle onderdelen aan boord maar hiervoor moet Steven improviseren. Poging 1 mislukt, maar de volgende dag heeft hij succes. Gelukkig kunnen we de hele nacht al zeilen en was de motor niet meer gloeiend heet.
Dan merken we ook dat het niet meer zo drukkend vochtig meer is, je huid voelt weer normaal en bij de minste beweging druip je niet meer van het zweet.

Het laatste stuk.
Het gaat weer lekker, al hebben we niet de normale zuidoosten winden. Steeds noordoost, maar als er genoeg wind is hoor je ons niet klagen.
Dan komt Andre met het bericht: gebied van windstilte wat stabiel bij de kust lag zit nu vlak voor jullie. 100 mijl in omtrek, dus het heeft geen zin om om te varen.

 

IMG 2230

 


We kunnen het nog even rekken, maar dan moet toch echt de motor weer aan. Na een etmaal komt er weer wat wind, meestal zo rond de 5 tot 8 knopen. Als we geluk hebben 12 knopen. Dat is maximaal 3 beaufort, veel te weinig voor ons. En dat blijft de komende dagen zo.
Dus sukkelen we weer al motor-zeilend op ons doel af. Alle mogelijke zeilcombinaties proberen we uit. Maar met daarbij vervelende kruiszeeën die alle gang er gelijk weer uithalen worden we het wel een beetje zat.
We zien meer vrachtschepen en merken aan de vogels dat we dichter bij land komen.

 

IMG 2232

Deze gast hebben we 4 nachten een lift gegeven.


Nog wel een hoogtepuntje, als we denken - die vissen bijten niet aan goedkoop aas van de chinese winkel - zit er een lekkere tonijn aan de haak. Dat wordt smullen.

 

IMG 2237

 


Dag 20 zien we land! Met daglicht aankomen gaat niet meer lukken, dat is jammer want het is altijd leuk om de kustlijn te zien.

 

IMG 7337

 

IMG 7347


We hadden gehoopt er korter over te doen, maar al met al ging het goed en we zien zeker niet op tegen volgende lange oversteken.

 

IMG 2250


Vanaf Mindelo bijna 2.300 mijl gevaren in 20 dagen.
Tot Mindelo 1.050 mijl in 7 dagen
Afstand als we rechtstreeks van Santa Cruz de Tenerife naar Salvador hadden kunnen varen – 3.000 mijl.

 

 wandelaar logo versie 1 roodwandelaar logo versie 1 roodwandelaar logo versie 1 rood

 

Comments  

+1 # Henk Driessen 2020-03-14 14:06
Geniet van Brazilie maar je hebt maar 3 maanden en dat is voor zo’n lange kust niet te veel. Na Rio vonden wij het het mooist
Reply
+1 # Jenny 2020-03-15 21:46
Hoi Steven en Gerry,
Nou nou, al heel veel beleefd lees ik. Petje af dat jullie zo'n grote reis maken. Pas goed op elkaar, groeten Jenny
Reply
+1 # Peter en nienke 2020-03-17 11:38
Jullie zijn er, heel veel plezier saampjes

Groetjes Peter en Nienke double dutch
Reply
+1 # Jelle 2020-03-19 20:05
Fantastisch !!
Blij dat jullie de " andere kant " hebben bereikt.
Wat een avontuur, jullie zijn helden !!
Geniet.
liefs Lies en Jelle
Reply